ปฐม ภาค ๑ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 268 / 5

ประโยค คำนี้พระมามปฐัญญา ยกศพที่แปล ภาค ๗ หน้า ที่ 98 เรื่องปัญจขันทายกพารหมณ์ ๑๗. ๒๕๖๓ ตั้งแต่ ตสม. ขน สตูหา เคาภิมุข โอกาส เป็นคำไป. คสม. ขน ในขณะนั้น สตฺฏ อ. พระศาศดา มุจฉี

เนื้อหาครอบคลุมการพูดถึงพระศาสดาและคำสอนที่เกี่ยวข้องกับพราหมณ์ พร้อมด้วยรายละเอียดเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในศาสนาพุทธ ซึ่งมีการแสดงถึงความสำคัญของคำสอนและพระพุทธเจ้าในบริบทการดำรงชีวิตของผู้คน โ

ประโยค ๑ - คำณิฐิพระมิมฑุธรุก ยกศิพห์แปล ภาค ๔ หน้าที่ 99 ภาริ อันหนัก เท อันเธ กำ ทำแล้ว อติ ดั่งนี้ อาตาย ถือเอาแล้ว อุตมฤกษ์โภชนา จึ่งถากแห่งโภชน่อันองค์พระโภคแล้ว ทั้งถึง คุณตา ไปแล้ว สนุกี สุบัก

บทความนี้ทำการวิเคราะห์และตีความคำสอนในพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะการศึกษาความหมายทางจิตวิญญาณและการประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวัน รวมถึงการแบ่งแยกภัตและความสำคัญของการเลือกอาหารในฐานะที่เป็นส่วนหนึ่งของการปฏิบ

ประโยค คํานํพระธัมมิภทฺถอภินิธาน ยกพัทธ์เปล ภาค ๔ หน้า 100 เป็นผู้ชํานาญด้วยเปรต (อมฤ) ย่อมเป็น อดี ดังนี้ อา ท ศรีแล้ว คำ ซึ่งพระคาถา อิม นี้ว่า (ภิญญ) อ.ภิญญ ปรตญฺญูปสฺโส ผู้เข้าใจอภัย ซึ่งตั้งอ้นบุ

เนื้อหานี้เกี่ยวกับพระธัมมิภทฺถอภินิธาน ซึ่งอธิบายถึงความหมายของการเป็นผู้มีความเข้าใจอภัย โดยอ้างอิงถึงคำสอนในพระคาถาและแนวคิดต่างๆ เกี่ยวกับการทำความเข้าใจในปัญหาชีวิตและการเรียนรู้ของบุคคล นอกจากนี

ประโยค - คำนี้พระธรรมบทถูกสอน ยกพัทเทปเปล ภาค ๔ หน้า 102 มามิต อ. การยึดถือว่าเป็นของของเรา นาม- รูปสมิ ในมานและรูป นฤฎิ ย่อมไม่มี ยสต ปุคคลสุ ด แก่มดใจ สหพโล โดยประการ ทั้งปวง ๆ อ นี้ (โยน ปุคคลโล)

เนื้อหานี้กล่าวถึงหลักการของการไม่ยึดมั่นในนามและรูปตามพระธรรมบท โดยเฉพาะความเห็นที่ว่า 'เรายึดถือ' อันเป็นช่องทางของการเกิดทุกข์ เมื่อมนุษย์ไม่เข้าใจว่า นามและรูปนั้นไม่มีความเป็นเจ้าของ ทำให้เกิดควา

ประโยค - คำฉีพระธัมมปทัติถูกต้อง ยกพ้นเปล ภาค 4 - หน้า 103 อ. บุคคลใด น โสดิติ ย่อมไม่เศร้าโศก คือว่า วีรญาติ ย่อมไม่เดือดร้อนว่า รูป อ. รูป มม ของเรา ขน สั้นไปแล้ว (เวนนา) อ. เวนนา ท. (มม) ของเรา (ด

บทนี้กล่าวถึงความหมายของการไม่เศร้าโศกตามพระธัมมปทัติ โดยเฉพาะที่เกี่ยวกับความยึดถือในนามและรูป บทที่ถูกยกจากพระคาถาแสดงให้เห็นว่าบุคคลที่มีความเข้าใจในธรรมชาติของวัสดุจะไม่มีความป่วยไข้ทางใจ สามารถเข

ประโยค - คำญี่ปุ่นพระธรรมปิฎกถูกรับ อักษรที่พิมพ์เปิด ภาค ๔ - หน้าที่ 104 เรื่องสัมผู้ภิญญ ๑๘๘. ๓๗/๓ ตั้งแต่ สตภา วิสัญญาสมบูรณ์ เป็นต้นไป. สตภา อ. พระศาสดา วิสัญญาสมบูรณ์ เชาวนมหาวนาร นิสินโณ ว ประ

ในส่วนนี้ของพระธรรมปิฎกกล่าวถึงการสื่อสารระหว่างพระพุทธเจ้ากับภิกขุ เรื่องสัมผู้ภิญญ และความสำคัญของการแสดงคำสั่งสอนและการปฏิบัติตามพระธรรมเทศนา เพื่อให้เข้าถึงโอกาสแห่งการสงบสุข และความเข้าใจในคำสอนข

ประโยค - คำฉู่พระธรรมบทจงถูกตอว ยกพี่เขาเปิด ภาค ๔ หน้า ที่ 105 ดำแล้ว ว่า จังรวยด้วย โก๋ จึ่งโทสะ ด้วย เอสิส จักถึง นิพพาน ซึ่งพระนิพพาน ตโต กาลโต แตกต่างนั้น (กิญจ) อ. กิญญุ ปญฺญ ธมฺม ฉนฺท จ พิงฺล

เนื้อหาเกี่ยวกับคำฉู่พระธรรมบทที่เน้นการเจริญปัญญาและธรรมอันสูงส่ง. กล่าวถึงการไม่ประมาทในปัญญาและพิธีกรรมต่างๆในการพัฒนาจิตใจ เช่น การหลีกหนีจากกิเลสและกามคุณ. ท้ายที่สุดคือการมีปัญญาที่ถูกต้องเพื่อเ

ประโยค- คํานิธีพระธรรมไทยถูกต้อง ยกพัเทปเปล ภาค ๔ - หน้า 106 ปูคอสุด แก่บุคคลผู้ไม่มีมานาม ฑาน จ อ. ฑาน ด้วย ปญญา จ อ. ปญญาด้วย (อุติ) มีอยู่ ยุคิ ปูคอณ ในบุคคลใด โส วา ปูคิโอ จ อ. บุคคล นั่นแล (ฮิโต

เนื้อหาในหน้า 106 นี้เกี่ยวกับคํานิธีพระธรรมไทยที่ถูกต้อง โดยมีการกล่าวถึงคุณสมบัติของบุคคลที่มีปัญญาและเข้าถึงธรรมชั้นสูง ภิกษุที่บรรลุธรรมจะมีจิตที่สงบและเห็นถึงความจริงของการเกิดขึ้นและการเสื่อมไป

ประโยค คำนี้พระธัมมะที่ถูกต้อง อก พักแปล เปิด ภาค ๙ หน้า 107 ในพระปฐมโภคด้วย อาทิตย์ เป็นเบื้องต้น ตรต อมตะเมในธรรมอันไม่ตายแล้วนั้น ภคติ ย่อม มี ภาณุโภน แก่ภิญญา ปูญญาสุ ผู้มีปัญญา ธิ สานในพระศาสนานี

เนื้อหาพูดถึงพระธัมมะที่ไม่ตายและความสำคัญของการมีปัญญาในการเข้าถึงความจริงในพระศาสนา การคบหาสมาคมที่ดี และการปฏิบัติตนบนเส้นทางของธรรมะ ผู้มีเมตตาจะแสดงถึงคุณธรรมที่ประเสริฐในชีวิต.

ประโยค - คำฉัตรพระธัมมปัจจญา ยกทัพท่าเปิด ภาค ๔ - หน้าที่ 108 ผู้เลื่อมใสแล้ว พุทธศาสนา ในคำสั่งของพระพุทธเจ้า โหติ ย่อม เป็น คือว่า โรงเปิดย่อมปลูก ปลุก ซึ่งความเลื่อมใส (พุทธ- ศาสนา) ในคำสั่งสอนของพ

บทความนี้นำเสนอมุมมองในการเข้าใจคำสอนของพระพุทธเจ้าเกี่ยวกับนิพพานและความเลื่อมใสในพุทธศาสนา โดยใช้ข้อความจากพระธัมมปัจจญา เพื่อถ่ายทอดความสำคัญของการเข้าถึงสภาวะสุขนิพพาน และการปฏิบัติตามคำสั่งสอนของ

ประโยค - คำฉันพระธรรมที่ถูกต้อง ยกพรรคเปิด ภาค ๔ - หน้าที่ 111 มืออยู่ ภิกขุ อ. ภิกขุ ปฏจงศาติโก ชื่อว่าผู้ก้าวล่วงแล้ว ซึ่งกิลเดสเป็น เครื่องข้าว อติคุมเมน เพราะอันก้าวล่วง ราดิโทโมมหานาภูจิ- สูงฉั

บทนี้กล่าวถึงการอธิบายความสำคัญของการมีสติและการข้ามพ้นจากสิ่งที่ไม่ดีผ่านคำสอนของพระศาสดา โดยเฉพาะการเริ่มต้นด้วยความเข้าใจในศีลและความรู้ต่างๆ ที่ช่วยให้ภิกขุสามารถพัฒนาจิตใจของตนไปสู่ความดี รวมถึงก

ประโยค - คำนี้พระธรรมนิมนต์ถูกต้อง ยกศีรษะเปิด ภาค 4 - หน้าที่ 112 ซึ่งก่อนแห่งโลละ ถุตฺ อันร้อนแล้ว นิریย ในรก เทน การเดิน เพราะเหตุนัน อห อ. เรา วามมี ย่อมกล่าว ติ กะเธอ มา ปฐมโต หฤทัจะ โลคุฬ์ กิส

บทที่ 4 ของพระธรรมนิมนต์นี้กล่าวถึงประเด็นสำคัญเกี่ยวกับทุกข์และปัญญาในชีวิตมนุษย์ โดยกล่าวถึงการถือไฟอยู่ในรกและการเข้าใจเกี่ยวกับความทุกข์ที่เกิดขึ้น ข้อความนี้สอนให้รู้ว่าการมีปัญญานั้นสำคัญในการเข

ประโคม – คำฉัติพระธรรมบรรทุกธรรมา ยกศัพท์เปิด ภาค ๔ – หน้าที่ 115 ของชน ท. ผู้แจ้งอยู่ คือล่า ปฏิตาน่า ของบันฑิต ท. นั่นเทียว (ศาสส์ ปีปาโมซสุก) อมตเมานิพานสมปกฎตา เพราะความ ที่แห่งมีตีและปราโมทย์นั้

เนื้อหานี้กล่าวถึงการให้ความเข้าใจเกี่ยวกับธรรมะและความสำคัญของการเข้าถึงมหานิพพาน โดยยกตัวอย่างจากการสอนของพระศาสดา ในการแสดงธรรมที่เป็นเบื้องต้น โดยมีการเชื่อมโยงระหว่างสิ่งที่กล่าวถึงกับชีวิตของผู้

ประโยค - คำนี้พระธรรมโมทกว่าผู็ถูกยกพักพอเปล ภาค ๔ หน้าที่ 116 จุดปฏิสนธิโล อ. ความยินดีด้วยดีว่าคุ้ปัจจัย ๔ สนุกสุข อิติ ชื่อว่าความสนโญ โอ อาชิปารสุทธิ จอวา อ. ความบริสุทธิ์แห่ง อาชีพค้ายนั้นเท

บทความนี้กล่าวถึงการพัฒนาตนผ่านอาชีพที่บริสุทธิ์และความสนุกสุขจากการทำงาน หมายถึงการมีชีวิตแบบที่มีความหมายและประโยชน์ต่อผู้อื่น โดยอิงหลักธรรมคำสอนของพระพุทธเจ้าเกี่ยวกับการดำเนินชีวิตอันดี พร้อมกับย

ประโยค - คำฉีพระธรรมปฐมที่ถูกดา ยกพืนทีเปิด ภาค ๔ - หน้าที่ 117 อามิสปฏิสนธิราชันด้วย ธมมปฏิสนธิราชัน ด้วยธรรมปฏิสนธิราชันด้วย อสู สั พิงเป็น (อิดิ) ดังนี้ (คาถาปาสุสา) แห่งบาทแห่งพระคาถา ว่า ปฏิสนธิร

บทความนี้นำเสนอเกี่ยวกับปฏิสนธิราชันและบทบาทของความเป็นอาจาระในพระธรรมปฐม สถานะและการกระทำของบุคคลที่มีคุณสมบัติเหล่านี้ถูกกล่าวถึงในด้านของการประพฤติในธรรมและการปฏิบัติภายในที่นำไปสู่การเข้าใจความหมา

ประโยค - คำญิ๋งพระธัมม์บาลุตถิยา ยกพัทธีเปล ภาค ๙ - หน้าที่ 118 เออา อย่างนี้นะ คาคาย แห่งพระคาคา เอกเมติสุด คาคาหึ่ง คาคาหึ่ง ภูมิตสุด อ.ร้อยแห่งภูมิ เออกเมติ หึงหนึ่ง ปวดา บรรดูแล้ว อรหัง ซึ่งความ

เนื้อหาเกี่ยวกับพระอรหันต์และอภิญญาในพุทธศาสนา พร้อมอธิบายถึงคุณสมบัติและสภาวะต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้อง เช่น ภูมิ, สรีระ และการเข้าถึงสัมมาสมาธิในที่แห่งนั่งและวิธีการเข้าถึงสภาพที่สูงขึ้นตามหลักธรรม โดยใช

ประโยค - คำฉันพระมะที่ถูกต้อง ยกศัพท์เปล ภาค ๔ - หน้าที่ 119 เรื่องพระนังคุลีเถระ ๑๕. ๒๕/๔ ตั้งแต่ อน น ภิกขุต คุนุต เป็นต้นไป อน ครั้งนั้น ภิกขุ อ ภิกขุ ท.ทิวา เห็นแล้ว น เรี้ ย์ ซึ่ง พระเณรนั้น คุ

เนื้อหาเกี่ยวกับการสนทนาและการเรียนรู้จากพระนังคุลีเถระเกี่ยวกับการปฏิบัติธรรมในชีวิตประจำวัน ความสำคัญของการมีอายุที่ยืนยาวในทางธรรม และการเข้าถึงความรู้ในสำนักอบรมต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็น อภิริยสูตร หรือ

ประโยค - คำศรีพระธิมงปัญญา ยกฝักเปล่า ภาค ๔ - หน้านี้ 120 ฉนิโน ตัดแล้ว เทน การณา เพราะเหตุนี้น มุย อ.ผม ท. ณ คูจาม ยอ่มไม่ไป อิที คั่งนี้ ๆ ภิญญ อ.ภิญญ ท. สุภา ฟังแล้ว ตา วาด เป็นนั้น (วัววา) กล่าวแ

บทนี้แสดงให้เห็นถึงความสำคัญของการปฏิบัติธรรมตามคำสอนของพระศาสดา โดยเน้นที่คำเตือนและคำแนะนำที่มีต่อภิกขุถึงความตั้งใจในการบรรลุธรรม การใฝ่หาอรหัตผล และความรับผิดชอบต่อสิ่งที่ตนควรทำ ในบริบทนี้ มีการก

ประโยค - คำฉู่พระธรรมปฎิทูฏกอตา ยกพักแปล ภาค ๔ - หน้า 121 คู่ อ. เธอ ลีม จงสวน อุดม น์ ซึ่งคน วาณิชโอ อิว ราวะ อ. พ่อค้า (สยามโนโต) สวงอยู่ อุตส ซึ่งมัว ภูวา ตัว อธิ ภินท์ ดังนี้ฯ อุตโต อ. อร

เนื้อหานี้นำเสนอการตีความคำฉู่พระธรรมปฎิทูฏกอตาในภาคที่ ๔ โดยมีการอธิบายถึงคุณค่าทางจริยธรรมและบทเรียนที่สามารถนำไปประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวัน โดยยกตัวอย่างจากพระธรรมที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินชีวิต การส

ประโยค - คำพื้นพระธรรมโมที่ถูกกัด ยกพัทธเปล ภาค ๕ หน้า 122 ภวายุ พึงเป็นฯ (ปฏิเลน) อุบบุคคล ปฏิภูษา ตั้งอยู่เฉพาะ แล้ว ออดภาวา ในอักษา ปรสุภ ปฏิภูษา ของบุคคลอื่น น สุกา ไม่อาจ ภวุธี เพื่ออธิษฐาน กุศล

ในพระธรรมโมที่เข้ามาศึกษาในภาค ๕ หน้า 122 มีการอภิปรายเกี่ยวกับภาวะและความสำคัญของการกระทำที่เป็นกุศล เสนอแนวทางในการเข้าใจถึงความหมายและความสำคัญของการกระทำที่ดีก่อนสวรรค์ โดยอธิบายถึงปฏิภูษาและการทำ